بلاگ مرجع ایران و مالزی

یك جامعه‌شناس معتقد است: مردم باید فرصت كنند نظرشان را درباره برنامه‌های تلویزیونی بیان كنند؛ اگر مردم بتوانند به راحتی نقدهای خود را مطرح كنند، اس‌ام‌اس‌هایی كه بعد از دیدن برخی از برنامه‌ها زده می‌شود، دیگر بازار و طالبی نخواهند داشت.
دكتر حسین باهر درباره ی علت جامعه شناسانه این كه چرا مردم بعد از دیدن برنامه‌های تلویزیون پیامك می‌سازند؟ با بیان مطلب بالا خاطرنشان كرد: در این بین خود برنامه‌های تلویزیونی نیز تا حدودی مقصر هستند؛ چرا كه برخی از سریال‌های تلویزیونی بسیار مهمل هستند و تنها برای اتلاف وقت مردم، سرگرمی و خوشمزگی ساخته می‌شوند.
وی ادامه داد: ما هر سال به مرد هزارچهره، دوهزارچهره و غیره بسنده می‌كنیم، اما نتوانستیم در این مدت یك چهره‌ طنزپرداز جدید را در تلویزیون معرفی كنیم و هنرگر بیافرینیم؛ درحال حاضر كانال‌های ورود بازیگر و هنرمند هم بسیار محدود است و همانند تمامی بخش‌های جامعه، در تلویزیون نیز مناصب در دست افراد خاصی، است.
این مدرس دانشگاه تاكید كرد: تا زمانی كه سیستم باز و ضابطه‌مندی برای طرح نقدها و نظرها درباره‌ی برنامه‌ها در تلویزیون وجود ندارد، جریان اس‌ام‌اس‌های سریال‌های تلویزیونی نیز ادامه خواهد داشت.
این جامعه‌شناس كه به عنوان مشاور با مستند «شوك» همكاری دارد، ادامه داد: ۵۰ درصد از علت ارسال اس‌ام‌اس‌ها درباره سریال‌های تلویزیونی این است كه خود رسانه از مردم باید بپرسد و نظرسنجی كند و بحث آزادی را به قضاوت بگذارد. ما در برنامه «شوك» این كار را كردیم و یك نظرسنجی را مطرح كردیم؛ در حقیقت این برنامه تا حدودی در را نیمه‌باز كرد و در برخی برنامه‌های دیگر تلویزیون نیز این اتفاق افتاده است.
دكتر باهر در بخش دیگری از سخنانش با تقسیم‌بندی موضوع پیام‌های كوتاه، خاطرنشان كرد: به طور كلی ۱۰ درصد از اس‌ام‌اس‌هایی كه این روزها تولید و ارسال می‌شوند، با هدف ارایه خبر یا اطلاع‌رسانی هستند. ۱۰ درصد هم تبلیغاتی هستند كه از طریق شركت‌ها و موسسات به كاربران ارسال می‌شوند؛ ۸۰ درصد مابقی هم اس‌ام‌اس‌هایی هستند كه در طول روز ارایه می‌شوند و موضوعاتی طنز، جك و غیراخلاقی دارند و برخی از آن‌ها هم سوژه‌های تلویزیونی را دربر می‌گیرند.
وی درباره اس‌ام‌اس‌هایی كه درخصوص سریال‌های تلویزیونی مطرح می‌شوند، گفت: مردم از تلویزیون سوژه می‌گیرند و مطالب مختلف را از رسانه می‌آموزند؛ چراكه همان‌طور كه گفته شده تلویزیون بزرگ‌ترین دانشگاه است. بنابراین برنامه‌های تلویزیونی و خصوصا تولیدات ضعیف، عرضه‌هایی هستند كه باعث می‌شوند، یك خوراك مفصلی برای جوانان بیكار و مردم بی‌عار آماده شود كه بتوانند آن را دستمایه اغراض خود قرار بدهند.
دكتر باهر در پایان تصریح كرد: گاه خود تلویزیون، شخصیت‌ها و حتی مقامات سیاسی، سوژه را فراهم می‌كنند و دست تولیدكنندگان پیام‌های كوتاه این چنینی دستمایه قرار می‌دهند و گاه تولیدكنندگان این اس‌ام‌اس‌ها آدم‌های بیكاری هستند كه با هدف فرافكنی‌های شخصی و فروفكنی‌های سیاسی این اس‌ام‌اس‌ها را گسترش می‌دهند.