یاس کبود
منبع : وبلاگ نگاه
برداشتی از خطبه ی امیرالمؤمنین در رثای همسرشان.
امانت خود را باز ستاندی ،
آن چه از تو پیش من مانده بود ، باز پس گرفتی ،
همسرم را از من ربودی ،![]()
در چشمان من :
چه زشت است آسمان ،
و زمین چه نا زیبا .
اندوهم دایمی ،
شب هایم از این پس به بیداری خواهد گذشت ،
بار این غم را بجز مرگ از من نخواهد گرفت .
قلبم را زخمی است چركین ،
و اندوه سنگین روی سینه ام ،
قلبم را از جای به در می آورد .
چه زود ، بینمان جدایی حاكم شد ،
چه شتابان ، مرا ترك كردی ،
خانه ی صبرم ویران شده ،
كه تحمل نبود تو برترین ، آسان نیست .
شكایت می كنم به درگاه الهی :
از آنان كه تو را آزردند ،
حقت را نشاخته ،
و به تو ستم روا داشتند .
می خواهم كه :
ناله ام را ،
فریادم را ،
و اشكم را ،
در غم نبود تو ، آزاد كنم ،
می خواهم كه :
معتكف ضریح تو باشم ،
لیك ، ستمگران مجالم نمی دهند .


